De kunst van het persoonlijke en van het collectieve

Met de tentoonstellingen en kunstprojecten die ik organiseer, wil ik persoonlijke en collectieve thema’s procesmatig aan de orde stellen. Zodanig dat ik en wij met elkaar hier meer van leren, in ontdekken en er vooral ook een verschuiving in ons bewustzijn kan plaatsvinden.

Ik ben getraind in het Pocket Project. Een project van Thomas Hüble over het helen van collectief trauma. Mijn bijdrage aan dit wereldwijde project is die via de (beeldende) kunst. Ik hoop mensen te inspireren. Kunstenaars en anderen. Door het opruimen van onze eigen shit, het creëren van veilige omgevingen, het gebruik van de gevoelige lagen van ons zenuwstelsel om op dieper niveau te voelen en te luisteren naar jezelf en naar ander, door het tijdreizen naar en onderzoeken van oudere generaties en naar culturele omstandigheden, ontdekken wat ingesleten collectieve gewoontes zijn en het met elkaar ruimte geven aan dat wat is, daderschap en slachtofferschap omarmen, zo ontstaan er pockets van bewust en zonder oordeel zijn in een opmaat naar heling. Deze door mensen gevormde pockets ontstaan organisch en zorgen voor een open collectief veld van compassie, waarin mensen verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf en hun omgeving. Mens, maatschappij en natuur. Een wereld in ontwikkeling en verandering naar verdraagzaamheid en een nieuwe balans tussen het mannelijke en vrouwelijke in onszelf en in het collectieve.

de familie van Maarten Brinkman

With the exhibitions and art projects that I organize, I want to make personal and collective themes process-wise visible. In such way that I and we together learn more, discover and above all a shift in our consciousness can take place.

I have been trained in the Pocket Project. A project by Thomas Hüble about healing collective trauma. My contribution to this global project is through the (visual) art. I hope to inspire people. Artists, poets and others. By clearing our own shit, creating safe environments, using the sensitive layers of our nervous system to feel at a deeper level and listen into yourself and into others, through time travel to and research of older generations and cultural circumstances, discovering what are ingrained collective habits and giving space to all that is, embracing perpetration and victimhood, thus creating pockets of consciousness and without judgment are a prelude to healing. The human-shaped pockets are created organically and provide an open collective field of compassion, in which people take responsibility for themselves and their environment. Man, society and nature. A world in development and change towards tolerance and a new balance between the male and female in ourselves and in the collective.