Krijnie Beyen

In 1989 zocht ik de mogelijkheid om werken en wonen te combineren in een huis waar ik ook tentoonstellingen en kunstprojecten kon organiseren. Het Etalageplan in Zielhorst, Amersfoort bood de mogelijkheid om een eigen huis te laten ontwerpen en bouwen. Een droom werd voor mij werkelijkheid. Zeker nadat ik het voor elkaar kreeg om een eigen vrouwelijke architect te kiezen. Het suggestielijstje van de gemeente Amersfoort bestond nl. alleen uit mannen. Het klinkt (en klonk toen al) niet van deze tijd maar toch.

De architect van mijn keuze werd Erna van Sambeek en het huis kwam er met atelier, kantoor en woongedeelte. We noemden het Huis als museum. Een niet conventioneel huis met dito indeling, met volop plek voor beelden, schilderijen, hoekjes om je terug te trekken en doorkijkjes naar buiten, naar de tuin. Een huis met mogelijkheden die mijn fantasie prikkelden en nog steeds. Ik organiseerde theater en concertjes, diverse tentoonstellingen buiten en in huis. Het is een plek waardoor mensen verrast worden en die inspireert. Waar het licht en open is en toch intiem.

Na 5 jaar in Deventer ben ik weer terug in Amersfoort, in Huis als Museum. Met mijn bagage als beeldend kunstenaar, organisator van zinvolle kunstprojecten en begeleider van systemische opstellingen wil ik de komende jaren in Huis als museum een platform en programma bieden voor ontmoeting en verbinding voor iedereen die op een of andere manier zijn/haar leven wil verlichten. Kijk bij de verschillende kamers wat er georganiseerd wordt en in de agenda wanneer en voel je vooral van harte welkom.

x

Krijnie Beyen